Ödüller, hâlâ bir şekilde edebiyatı, özellikle şiiri işlevsizlikleri ile şenlendirmeye, haber değeri yapmaya devam ediyor. Hürriyet gazetesinde “ikinci cumhuriyetçilerin canına okumak için” bizzat Ertuğrul Özkök tarafından kadroya alınan “şair” Özdemir İnce, Melih Cevdet Anday ödülünü aldı. Bunun üzerine ödül törenin katılan ve kanımca şiirden pek anlamayan köşe yazarları da konu hakkında fikirlerini belirttiler. Örneğin Özdemir İnce geçen yılda Max Jacob ödülünü almış, her ne kadar Cumhuriyetçi olduğunu yazılarında tokat gibi yüzümüze çarpsa da, Fransız Cumhuriyeti’nin bir ferdi olduğunu da böylelikle söyleme rahatlığına kavuşmuştu. Zaten her ne hikmetse bir şekilde neden iyi şair olduğunu biz Türkler olarak anlayamadığımız, İkinci Yeni’ye önce düşman, daha sonra dost, toplumu gerçekçilik ile “milli müdafaa” şairliği arasında bir yerde dolanan İnce, son yıllarda bir şair olarak Kartel Medyası’nın tuhaf iltifatlarına mazhar oluyor ve ilginçtir bundan hiç gocunmuyor. Ben kendisinin birçok kitabını okuyup, sadece kibrinden öte başka şey yazamayan bu “önceki kuşak” şairini anlamayanlardanım. Baksanız, alt tarafı memur, üst tarafı da 80 sonrası “aydını” diyebileceğimiz tuhaf biri İnce. Seveni, anlayanı var buna rağmen, ne mutlu ona!
Ahmet Kekeç, Star’da bu mevzu hakkında yazdı. Kekeç’in ödüller konusunda daha duyarlı olabileceğini düşünmüştüm, halbuki MCA Ödülü’nün İnce’ye değil mesela başkalarına filan verilmesini öneriyor. Neden ki? Ödüller gerçekten verilse ne oluyor, verilmese ne olmuyor? Şairin şiirine zerre katkısı olmayan, kitabın satışına zerre etkisi olmayan, eski kadroların “millet alışverişte görsün” kabilinden dağıttı, özünde vefa ile ilgili olan bu ödüllerin “yazınsal” değeri nedir gerçekten? Özdemir İnce’yi benim kuşağımdan kaç kişi okumuştur ve Hürriyet okurları arasında Özdemir İnce’nin şair olduğunu bilen kaç kişi vardır?
ödül muhabbeti bana çocukluğumu anımsatıyor. ayça ve ben evcilik oynarken… diye bir yığın anımı anlatmak istemem burada. ama bizim evcilik oyunumuzda, oyun olduğunu bi parmak çocuk olmakla birlikte bilen bir havamız vardı. ödül jürilerinde de acaba “ayçayı sevmek” oyununun tadı var mı bilemem.
biraz büyüyünce bizi “ödül ve ceza” sistemine göre eğiten babacım daha çok ödüle yaslanarak beni ödüle alıştırdı. bir kutu kola iyi bir ödüldü mesela. hiç ceza vermediği için şımarık biri oldum.
imdi ben özdemir ince bahsini atlayarak (gerekçem de özdemir ince nin yeterince ceza çekmesi, adam şair olamadığını bilmiyor mu yani, bir de olricden korkuyorum özel isim anma dedi) bir öneride bulunayım:
“şiir özel cezası” saptansın. adı da mesela “erdemsizdeyasar şiir özel cezası” olabilir.
veya durun daha iyisi “banabunlarla gelmeyin şiir cezası” ekstradan “altın mercimek şiir cezası” olmalı ben “altın mercimek sempozyumu”nda konuşmacı olurum isterlerse… ilk cezayı kime verelim onu da söyliycektim ama dediğim gibi olricden çekiniyorum.
Bir ara Leman’ın “Lale” ödülleri vardı. İsterseniz bu siteden böyle ödüller verebiliriz; Edebiyat, Basın, Ekonomi vs. dallarında.
O kadar lale’yi nereden bulacagiz, yani ödül anlamında.
zaten ödül bu canım, en sivrilenlere veririz, olur biter
bu ödül olayını ciddi ciddi yapıcaz galibayn
o zaman siz laleleri bulun, ben de laleleri araştırayim? nasıl? Özdemir İnce mesela?
ya önce bu haftasonu ben bir entry oluşturacağım; birkaç hafta hep en üstte kalacak, ödül alanlarını ve adayları ve yöntemi belirleyeceğiz. sonra da oylamalara geçeriz.
ödül duyurusu en üstte dursun evet, ama neden örneğin benim blog girdisi orada tam metin duruyor. bence sadece bir bağlantı verilsin ya da bir şekilde buna benzer birşey yapılsın. örneğin ben o haber gibi 10 tane daha bulabilirsem farklı gazetelerden -ki bulurum- belki bunlar arasında bir seçim yapılabilir?
bilmiyorum böyle belki de bir düzenlemenin ortasında pat diye attim ama yorumu?
bir süre üstte dursun; ÖDÜLLER kategorisini şimdilik kullanmaylım. Bir düzenleyeyim vakit bulunca hele de