Türk basınının her şeye hakkı vardır! Yalan transfer haberleri yazabilir… Hayatında lise takımı bile yönetmemiş adamların sözüyle teknik direktörleri kovdurabilir, futbolcuların hayatını karartabilir. UEFA Kupası, Dünya üçüncülüğü kazanmış kadrolara en küçük başarısızlıkta illallah dedirtir, burnundan getirir. Atıp tutmak serbesttir. Ne uzman, ne haklı, ne dürüst, ne namuslu olmaya gerek duymaz… Yeri gelir federasyona yalakalık eder, yeri gelir federasyonla takışan büyük kulüplere… Bununla da kalmaz, özel yaşamına kadar insanları didik didik eder, yargılar, çamur atar, iz bırakır. Hele spor yazarları tapılası gurulardır. Sözlerinin üstüne söz yoktur. Herkese ders verirler, kendilerine hiçbir şey söylenemez. Lafla peynir gemisi yürütürler. Milli maçı yorumlardan, “Aa çok ilginç oldu… Aa” gibi yorumlarla uzmanlıklarını sergilerler. İki lafı bir araya getirmeye çalışırlar; televizyona çıkar, birbirlerine “..benin ..mı” derler, affederiz. Seyretmedikleri maçın yorumunu yaparlar. Yılda bir milyon transfer haberi basarlar…  Sonra da kendilerine gerekli yanıtı sahada, gani gani veren Emre Belözoğlu’nu mahkum etmeye çalışırlar… Yok özür dilesinmiş, yok çok ayıpmış, yok böyle sporcu olmazmış…

Buyrun kardeşim; böyle basına böyle muamele. Helal olsun Emre! Ellerin dert görmesin! Bu hareketi biz, yüz gol değerinde sayıyoruz!